(Via.)Ayıbın ve düşüncesizliğin "cesaret, asilik, sürüden ayrılmak, (hele hele) fırlama olmak" örtüsü altında sunulmasından çok, "yeaa, o böyle yeaa, biz onu çokk seviyoruz. bkz:fırlamaların daha iyi sevişmesi" gibi saflıkla karşılanması, bana annemin öğütlerinin (bkz: karşındakini kırmamaya özen göstermek, bkz: konuşmadan önce biraz düşünmek, bkz: düşünceli ve incelikli davranmak) günümüzde geçerli olmadığını düşündürüyor. Ben annemin dediklerini her zaman uygulamıyorum, ama bu kaidelere uygun ilişkiler kurmaya çabalamanın bile insanı hanım evladı veya sünepe olarak etiketlendirilmek için yeterli koşul olmadığı zamanları özlüyorum. Ulusal kanallarda günümüzün davranış etiketi olarak gözümüze sokulan davranışları beğenmek zorunda da hissetmiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder